Bron; Thierry Meyssan
Voltaire Netwerk Paris 3 november 2026
Op het ogenblik dat zich de eerste tekenen van mogelijke vrede in Oekraïne voordoen en van een uiteenvallen van de Europese Unie, heeft de EU, met hulp van Duitsland, een gerechtelijke staatsgreep georganiseerd in Warschau. Het is de eerste keer dat Brussel zo’n staatsgreep organiseert in een lidstaat.
Ook in de talen: Deutsch ελληνικά English
Español français italiano Português русский

Hoewel dit plaatsvond enkele uren nadat in Oreshky een humanitaire corridor was toegekend en nageleefd, bracht het telefoongesprek dat de Noorse premier Jonas Gahr Støre en de Finse president Alexander Stubb op 27 oktober 2026 op eigen initiatief gedurende 90 minuten voerden met de Russische president Vladimir Poetin, de Europese Unie in rep en roer. Het was een absolute regel die de EU zichzelf had opgelegd: „Nooit met de Russische dictator praten!“
Duitsland, Polen, Zweden, Denemarken en de Baltische staten spraken onmiddellijk hun afkeuring uit over deze stap. Geen enkele leider van de EU-lidstaten had sinds president Emmanuel Macron in juli 2025 nog enig contact gehad met de indringer. De voorzitter van de Europese Raad, de Portugees António Costa, die in juni 2026 het had aangedurfd om indirect contact op te nemen met het Kremlin, was streng tot de orde geroepen.
Polen stond echter op het punt om van koers te veranderen. Polen, dat tussen 1795 en 1918 en tussen 1939 en 1945 volledig van de kaart was verdwenen, is historisch gezien verdeeld tussen degenen die in de eerste plaats beducht zijn voor Rusland en degenen die dat in de eerste plaats zijn voor Duitsland. Momenteel wordt het land bestuurd door een coalitieregering van de Burgercoalitie (Donald Tusk) – die voorstander is van de EU – en een president van Recht & Rechtvaardigheid (Karol Nawrocki). Degenen die in de eerste plaats beducht zijn voor Duitsland, zijn dat echter ook voor de EU, die door Berlijn wordt gedomineerd, en wenden zich daarom tot de Verenigde Staten.
Tijdens zijn eerste ambtstermijn kwam Donald Trump op 6 juli 2017 naar Warschau om het oude Poolse project „Drie Zeeën-initiatief“ te steunen; een project waarop president Trump zich nu baseert om het oorlogszuchtige beleid van de Europese Unie te dwarsbomen en vrede te sluiten in Oekraïne.
Het komende vredesakkoord dat de Verenigde Staten en Rusland in Oekraïne voorbereiden, zou alle inspanningen van de EU tegen de Russen en met name tegen de Slaven volledig tenietdoen.
Vóór de staatsgreep
Op 26 oktober doet een Poolse rechtbank uitspraak in de smaadzaak die president Karol Nawrocki tegen de groep Ringier Axel Springer Polska heeft aangespannen. Al maandenlang proberen de Burgercoalitie (PO) en de premier zelf de zeer katholieke Polen ervan te overtuigen dat hun president een pooier is [1].
Op 28 oktober verklaart Jarosław Kaczyński, voormalig premier en huidig voorzitter van Recht & Rechtvaardigheid (PiS), dat Polen uit de Europese Unie zal moeten stappen als de Unie zich niet hervormt en en het geen afstand doet van haar Commissie. Premier Donald Tusk reageert daarop op X: „Jarosław Kaczyński heeft zojuist aangekondigd dat Polen onderhandelingen zou moeten starten over de voorwaarden voor uittreding uit de Europese Unie. Dit is een van de inzetpunten, naast andere, in de strijd die zich momenteel in Polen afspeelt. Een zware strijd. Ik ben niet van plan deze te verliezen, ook al speelt niet iedereen mee.” [2].
Op 29 oktober stuurt de plaatsvervangend hoofdcommissaris van politie, Tomasz Michułka, een brief naar de provinciale commandanten. Het is een bevel om de politiediensten voor te bereiden op mobilisatie van 2 tot en met 8 november in verband met „de operationele situatie in het land“. Maar op dat moment is er in het land niets aan de hand, en wat 2 november betreft: dat is de datum waarop de president van de Republiek zou terugkeren van een reis naar Afrika.
Vervolgens eist de vakbond Policyjna Solidarność – die stelt dat de politie ten dienste moet staan van de burgers en niet van een politieke partij, en die de vragen van haar achterban doorgeeft – uitleg over het optreden van de politieleiding rond het Grondwettelijk Hof, waarbij de president de toegang tot het gebouw werd ontzegd [3].
Brussel en Berlijn zijn bezig met de voorbereiding van een staatsgreep, geen militaire, maar een gerechtelijke, in Warschau.
Ze hebben daarbij steun gekregen van premier Donald Tusk, een vroegere jeugdvriend van Angela Merkel. Tijdens de Sovjetperiode, toen reizen nog zeer beperkt waren, bracht de familie van dominee Merkel namelijk haar vakanties door bij de familie Tusk. Dat is de reden waarom Angela Merkel, toen ze bondskanselier was geworden, haar vriend Donald ertoe heeft aangezet de politiek in te gaan. Het is ook de reden waarom de huidige bondskanselier Friedrich Merz dacht via Donald Tusk de touwtjes weer in handen te kunnen nemen.
De staatsgreep
In 2015 weigerde de nieuwe president, Andrej Duda (Recht & Rechtvaardigheid), vijf door de vorige volksvertegenwoordiging gekozen rechters te laten beëdigen. In plaats daarvan liet hij vijf nieuwe rechters kiezen. Tegelijkertijd liet hij zowel de verkiezingswijze voor rechters als die voor het hof wijzigen, zodat er altijd een gekwalificeerde meerderheid vereist zouden zijn.
Vervolgens stelt het Poolse Constitutionele Hof de voorrang van het Poolse recht boven dat van de EU. Op 19 oktober 2021 veroordeelt Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie [4], deze schending van de „rechtsstaat“.
Het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ-EU) maakt gebruik van andere kwesties (de hervorming van de rechterlijke macht en de positie van homoseksuelen) om Polen te veroordelen tot een boete van één miljoen per dag, zolang het land niet al deze hervormingen intrekt.
De situatie wordt pas minder gespannen wanneer Polen ruim 1,5 miljoen Oekraïense vluchtelingen opvangt.
Hoe dan ook, aanhangers van Recht & Rechtvaardigheid houden in 2026 een sit-in voor het Grondwettelijk Hof.
Zodra president Nawrocki is vertrokken voor een officieel bezoek aan Senegal, verzoekt de minister van Justitie – tevens procureur-generaal – Waldemar Żurek op 30 oktober 2026 om 17.42 uur om de opheffing van de immuniteit van de voorzitter van het Grondwettelijk Hof, Bogdan Święczkowski.
Rechter Anna Korwin-Piotrowska van het Grondwettelijk Hof, die was benoemd door de parlementaire meerderheid van Tusk maar nog niet was beëdigd door voorzitter Nawrocki, „schorst“ vervolgens de voorzitter van deze rechtbank, Bogdan Święczkowski, en zijn vicevoorzitter, Bartłomiej Sochański, onder het voorwendsel dat zij de nieuw gekozen rechters nog steeds niet hadden geregistreerd. Gezien haar anciënniteit kent zij zichzelf het ontstane vacante voorzitterschap van het Hof toe.
Dit is ongetwijfeld een staatsgreep. Niets gaf een rechter die nog niet in functie was het recht om ook maar enige beslissing te nemen, laat staan zijn toekomstige meerdere te schorsen.
De EU heeft vaak staatsgrepen georganiseerd in regio’s die min of meer ver weg liggen. Maar dit is de eerste keer dat zij dat in een lidstaat doet. Zij gedraagt zich hier zoals de NAVO dat deed tijdens het bipolaire tijdperk, toen het de Sovjet-Unie in bedwang hield [5].
Toen president Karol Nawrocki (Recht en Rechtvaardigheid – PiS) het nieuws hoorde terwijl hij boven Andalusië vloog, besloot hij zijn reis naar Senegal af te zeggen en terug te keren naar Warschau. Zodra hij op de luchthaven aankwam, gaf hij zijn escorte opdracht hem naar het Constitutionele Hof te brengen. Maar hij kon er niet binnenkomen: het gebouw werd omringd door de politie.
Premier Donald Tusk (Burgercoalitie) publiceert op zijn X-account: „Het herstellen van de rechtsstaat is onze plicht. Na jaren van door de PiS geleide anarchie is dit een moeilijk, soms pijnlijk proces, dat doortastend optreden vereist. Er is geen andere manier.” [6]. https://www.youtube.com/embed/FsjUo39jplY?si=-YeoNlP0fIMcedwT

Vervolgens spreekt hij zich op televisie uit en zegt: „In een rechtsstaat mag een politicus geen rechtbank binnenlopen om bevelen te geven of rechters te intimideren, zelfs niet als hij president is. De rechtsstaat kent geen partijkleuren en kent het begrip straffeloosheid niet. Laten we de dingen bij hun naam noemen. Al jaren zijn er in Polen organisaties en politici die de democratie en de rechtsstaat willen vernietigen.
Het is niet mijn taak om vandaag te beoordelen waarom ze dat doen. Is het hebzucht, domheid of verraad? Het effect is immers hetzelfde. Het is geen toeval dat ze wereldwijd steun vinden bij pro-Russische krachten, en vandaag de dag profiteren ze in dit conflict van de steun van het Russische bot-leger op internet. Ze hebben zelfs publieke complimenten ontvangen van de belangrijkste ideoloog van het Kremlin.” [7]
De gevolgen van de staatsgreep
De volgende dag publiceert de minister van Buitenlandse Zaken, de voormalige Brit Radosław Sikorski, die momenteel aanwezig is bij de G20 in Atlanta, een bericht op X: „De gebeurtenissen die zich gisteravond bij het Constitutionele Hof in Warschau hebben voorgedaan, waren niet elegant, maar het alternatief is toe te geven aan een ongrondwettelijke omvorming van Polen tot een presidentiële republiek. [8]”. Daarmee erkent hij dat de aanpak van de regering niet „elegant” was en dat zij zich verzette tegen de macht van de president van de Republiek.
Vervolgens laat Radosław Sikorski al zijn ambassadeurs benaderen om zich te verzekeren van hun loyaliteit aan de regering. Maar Jakub Kumoch, de Poolse ambassadeur in Peking, en Paweł Soloch, ambassadeur in Boekarest, dienen hun ontslag in uit protest tegen de „schorsing“ van de voorzitter van het Grondwettelijk Hof. Sikorski bestempelt hen als „onprofessioneel“ en „onderworpen aan Nawrocki“. Dit wordt door Jakub Kumoch krachtig weerlegd [9].
Janez Janša, de Sloveense premier, die vroeger nauwe banden had met Benjamin Netanyahu en Donald Trump, maar tegenwoordig alleen nog met laatstgenoemde, verklaart dat niemand had voorzien dat de Europese Unie zich zo zou ontwikkelen:
„1. De presidentsverkiezingen annuleren (Roemenië);
2. Een nieuwsprogramma op de nationale televisie (RTV) schrappen (Hongarije);
3. De politie naar het Grondwettelijk Hof sturen (Polen);
4. Drie weken voor de verkiezingen de leider van een politieke partij in de gevangenis zetten (Slovenië);
5. De nationale RTV door de politie laten bezetten en het management vervangen (Polen);
6. Het mandaat van de nationale leiding van RTV beëindigen en een zuivering onder het personeel doorvoeren (Slovenië);
7. Leden van de vorige regering in de gevangenis plaatsen, zonder mogelijkheid tot verdediging (Hongarije);
8. Bijna een miljoen illegale migranten het staatsburgerschap verlenen via een versnelde procedure (Spanje);
9. Een nieuwe kerncentrale sluiten en een gasleiding naar Rusland aanleggen (Duitsland);
10. Koolstofhoudende energiebronnen belasten en tegelijkertijd kerncentrales sluiten en de industrie verplaatsen naar landen met lage milieunormen, onder het voorwendsel dat we zo de planeet redden.” [10].
In de nacht van 31 oktober verklaart de zelfbenoemde voorzitter van het Grondwettelijk Hof dat de door haar afgezette voorzitter en vicevoorzitter geen toegang meer hebben tot het gebouw.
President Karol Nawrocki roept voor 3 november alle leiders van de politieke partijen bijeen. De voorzitter van het Hooggerechtshof, Zbigniew Kapiński, roept op zijn beurt voor 3 november de buitengewone algemene vergadering van de rechters van het Hooggerechtshof bijeen.
Topfoto: Polen filmen hoe de politie de president van de Republiek op 30 oktober 2026 de toegang tot het gebouw van het Grondwettelijk Hof ontzegt.
[1] «Karol Nawrocki i tajemnice Grand Hotelu», Jacek Harłukowicz & Andrzej Stankiewicz, Onet, 15 września 2026. «Karol Nawrocki i sprawa Grand Hotelu. Pierwsza jawna rozprawa», PolsatNews.pl, 27 października 2026 r.
[2] «@donaldtuk», Donald Tusk, X, October 29, 2026.
[3] «Policyjna Solidarność pyta o odpowiedzialność za kontrowersyjne działania przed Trybunałem Konstytucyjnym», Wszystko co Najwazniejsze, 1 listopada 2026 r.
[4] «Le Premier ministre polonais dénonce un “chantage” de l’UE, qui souhaite protéger ses “valeurs”», Le Figaro, 19 octobre 2021.
[5] NATO’s Secret Armies: Operation GLADIO and Terrorism in Western Europe (Contemporary Security Studies), Daniele Ganzer, Routledge (2005).
[6] «@donaldtuk», Donald Tusk, X, October 30, 2026.
[7] «Orędzie Premiera Donalda Tuska: W Polsce prawo wygra z przemocą», Donald Tusk, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, 31 października 2026 r.
[8] «@sikorskiradek», Radosław Sikorski, X, October 31, 2026.
[9] «@JakubKumoch», Jakub Kumoch 古天卫, X, November 1, 2026.
[10] «@JJansaSDS», Janez Janša, X, October 31, 2026.
gerelateerd:
- Polen is het symptoom en Europa is de patiënt – Larry Johnson, sonar21.com vertaald op Frontnieuws 1 november 2026
- De oorlog tegen de Slaven in Oekraïne loopt ten einde – Thierry Meyssan Voltaire Netwerk Paris, 27 oktober 2026
- Polen en Oekraïne liggen met elkaar overhoop – Thierry Meyssan Voltaire Netwerk 3 oktober 2023
- Valt de Europese Unie uiteen? Kosovo-Servië, Hongarije, Polen, Russische sancties en corruptie kunnen de genadeklap zijn! – Sonja van den Ende, devend.online 13 december 2022
Gerelateerde artikelen van Andrew Korybko, vertaald in dit archief:
- De poging van Duitsland om Polen door tussenkomst van derden over te nemen, is bedoeld om Europa voor te bereiden op een oorlog met Rusland – Andrew Korybko Substack 2 november 2026
- De poging tot een gerechtelijke staatsgreep in Polen zal de naoorlogse Europese orde bepalen – Andrew Korybko Substack 31 oktober 2026
- De gemelde Russische drone-invasies in Polen zouden het gevolg kunnen zijn van NATO-jamming – Andrew Korybko Substack 11 september 2025
- Frankrijks volgende driemaandelijkse nucleaire oefeningen kunnen prestige-oefeningen met Polen worden – Andrew Korybko substack 14 maart 2025
- Frankrijk, Duitsland & Polen strijden om leiderschap in post-conflict Europa – Andrew Korybko substack 6 maart 2025
- Polen jaagt angst aan over oorlog met Rusland om zichzelf bij Duitsland te voegen – Andrew Korybko substack 6 februari 2024
- Polen beleeft de ergste politieke crisis sinds de jaren tachtig – Andrew Korybko substack 10 januari 2024
- Polen koos het juiste moment om het onderzoek naar het Przewodow-incident van afgelopen november af te ronden – Andrew Korybko Substack 27 september 2023
- Polen en Oekraïne zijn in een complete politieke crisis gestort zonder einde in zicht – Andrew Korybko substack 21 sep 2023
- Zelensky’s recentelijke reis naar Polen was buitengewoon belangrijk – Andrew Korybko korybko.substack.com 6 april 2023
- De geopolitiek van de Russische/Sovjet-herstelbetalingen aan Polen – Andrew Korybko oneworld.press 17 September 2022
- Duitse druk op Polen om de euro aan te nemen is Berlijns nieuwste hegemoniale machtsspel – Andrew Korybko oneworld.press 16 juli 2022
